BİR DAVA ADAMI: HACI MURAT'I ANARKEN
Bazı isimler vardır; sadece bir insanı değil, bir fikri, bir mücadeleyi ve bir dönemi temsil eder. Hacı Murat da böyle bir isimdi. Onu anlatmak, aslında bir davanın sahadaki karşılığını anlatmaktır.
Aramızdan ayrılışının üzerinden 18 yıl geçti. (6 Nisan 2008) Zaman dediğimiz o büyük akış birçok şeyi değiştirdi. Siyaset değişti, insanlar değişti, dengeler değişti. Ama bazı hatıralar vardır ki değişmez. Hacı Murat’ın duruşu, inancı ve mücadelesi de işte o değişmeyenlerdendi.
O, ülkücü hareketin sadece içinde yer alan biri değildi; o hareketi yaşayan, hisseden ve bedel ödemeyi göze alan bir dava adamıydı. Siyaseti bir makam aracı değil, bir hizmet vesilesi olarak görürdü.
Konya Ocak İl Başkanlığı dönemi ,ardından çok sevdiği öğretmenlik,fırtınalı yılların toz duman ortamında onun da nasibine düşen bir hapislik olayı.Sonra Mersin Türk Eğitim -Sen Başkanlığı ve veda..
Onunla ilgili aklımda kalan en güçlü şeylerden biri: Samimiyet. Gösterişten uzak, hesapsız, pazarlıksız bir duruş… Bir insanın söylediğiyle yaşadığı aynıysa, işte orada gerçek bir karakter vardır. Hacı Murat böyle bir insandı.
Bizim hikâyemiz lise yıllarında başladı. Gençliğin en heyecanlı, en saf dönemlerinde aynı ideallerin peşinden yürüyen iki insan olarak tanıdık birbirimizi. O yıllarda kurulan dostluklar kolay kolay eskimez. Çünkü içinde hesap yoktur, menfaat yoktur; sadece inanç ve samimiyet vardır.
Zaman geçti… Hayat bizi farklı yollardan yürüttü ama aynı değerlerde buluşturmaya devam etti. Derken kader bizi sadece ülküdaş değil, bacanak da yaptı. İşte o noktadan sonra ilişkimiz daha da derinleşti. Artık sadece bir dava değil, bir aile bağı da vardı aramızda.
Bugün geriye dönüp baktığımda şunu daha net görüyorum: O, sadece kendi döneminin değil, bugünün de ihtiyacı olan bir karakterdi. Çünkü bugün en çok eksikliğini hissettiğimiz şey; samimiyet, adanmışlık ve ilkeli duruştur.
Onun hayatı bizlere bir şeyi hatırlatıyor: İnançla yürüyen insanlar, fiziken aramızdan ayrılsa da fikirleriyle, duruşlarıyla yaşamaya devam ederler. Çünkü gerçek mücadele, sadece bir döneme değil, nesillere hitap eder..
Zorluklar vardı, mücadele vardı ama en önemlisi inanç vardı. İşte Hacı Murat, o inancın ete kemiğe bürünmüş hâliydi.
Onu tanıyanlar bilir; o, gürültülü bir hayat yaşamadı. Ama sessiz ve derin bir iz bıraktı. Bugün hâlâ anılıyorsa, hâlâ saygıyla yad ediliyorsa, bu onun nasıl bir hayat sürdüğünün en açık göstergesidir.
Bugün onu anarken sadece bir insanı değil, bir duruşu, bir sadakati ve bir ömrün adanmışlığını anıyorum. Çünkü bazı insanlar gerçekten unutulmaz… Onlar yaşadıklarıyla değil, bıraktıklarıyla hatırlanırlar.
Çelik bilekli, çatal yürekli, mertlik sembolü bacanağım,ülküdaşım,yol arkadaşım ruhun şad mekanın cennet olsun.Seni tanımak bir şerefti,yol yürümek bir nasipti...
Mehmet ÜNLÜ